عـاشـقـانـهـ

مـَסּ حــــرفآمۅ یبــــآړ میزכּــمــ ... בفــــﮧ بعـــנے ؛ مــیآمـ ϖـرخــاڪت ؛ بتــ ســَر میزכּــمـــ .. اפهــــפҐ ..

  ایـטּ روز هآ هـم خوش حآلـم هم غمگیـטּ  .. 

 نمـﮯ فهمم ..  خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم ! ..  

گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב ؛ 

 و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב  .. 

 گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور ..  

ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش ،  

و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم ..  

نمیـבآنم ! .. 

 تنهآ چیز ﮮ ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ ڪه ؛

  ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב ..

  בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב ، 

 בمـﮯ بهآنہ هآﮮ ڪودڪآنہ میگیـرב ! ..  

{בل ڪوچـڪـ مـטּ} آرام بآش ! .. 

 خوבم هوآیتــــ را בآرم ! ..